ΓΡΑΜΜΕΣ LEY – ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ – 6ο μέρος

επιμέλεια: Shakila Ιωάννα Μπράτη

 

ΘΕΩΡΙΑ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΕΩΝ

«Ο Θεός που έχει το ναό του στους Δελφούς, δε μιλά μα και δεν κρύβεται:

Φανερώνεται μέσα από σημάδια.» -Ηράκλειτος

Απόλλων και Αθηνά

  1. Δελφών: Απόλλων και Αθηνά

Έχει παρατηρηθεί ότι η ανάπτυξη των λαών και των πολιτισμών υπαγορεύεται από τους μεγάλους ρυθμούς της γης και των πλανητικών κινήσεων. Οι Έλληνες, όπως και όλοι οι αρχαίοι λαοί, το γνώριζαν αυτό και θέλησαν να κτίσουν τις πόλεις και τους ναούς τους υπό την προστασία των δυνάμεων που κυβερνούσαν συγκεκριμένα μέρη και εποχές.

Κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του Jean Richer στην Ελλάδα την Άνοιξη του 1958, κατάλαβε μια συναρπαστική αλήθεια: μια γραμμή που ενώνει τους Δελφούς με την Αθήνα και μια επέκταση της ίδιας γραμμής που φτάνει στη Δήλο. Μια χωρική σχέση μεταξύ των τριών ιερών τόπων έτσι αποκαλύφθηκε. Ήταν ήδη φανερό γιατί στους Δελφούς υπήρχε ιερό της Αθηνάς Προναίας από το σύγχρονο δρόμο που έρχεται από την Αθήνα. Μπροστά από την είσοδο του ναού του Απόλλωνος, παλαιότερα στεκόταν άλλο ένα άγαλμα της Αθηνάς.

Η κίνηση από τη Δήλο προς στους Δελφούς μπορεί να ερμηνευτεί ως σύμβολο της ημερήσια πορεία του ήλιου, ισχυρίστηκε ο Richer.

Οι παρατηρήσεις του τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι, παρά τη δυσκολία στην πραγματοποίηση της σύνδεσης μεταξύ των εν λόγω απομακρυσμένων περιοχών, η ευθυγράμμιση μεταξύ ορισμένων τόπους υψηλής σημασίας ήταν περισσότερο ή λιγότερο κοινή γνώση. Πολλά κείμενα, όπως ο πρόλογος του «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, δείχνουν ότι τα νέα ταξίδευαν μέσω σημάτων πυρός από υψηλές θέσεις. Το κείμενο του Αισχύλου αναφέρει μία σειρά από τέτοια σημεία μμεταξύ της Τροίας και του Άργους, κάτι το οποίο είναι ένας εξαιρετικός τρόπος προσδιορισμού των ευθυγραμμίσεων.

Από την κορυφή της Ακροκορίνθου και τη βορειοδυτική γωνία του ναού της Συρίας Θεάς Αστάρτης στο επάνω διάζωμα, το βλέμμα ακολουθεί την πλαγιά του βουνού και φτάνει ακριβώς στη νοτιοδυτική γωνία του ναού του Απόλλωνα, όπως μπορεί κάθε επισκέπτης της Ακροκορίνθου να διαπιστώσει. Ακριβώς απέναντι, στην άλλη πλευρά του κόλπου, ξεχωρίζουν ταβουνά Ελικώνας και Παρνασσός, των οποίων οι απότομες πλαγιές σκεπάζουν τους Δελφούς από τα βορειοανατολικά.

Από την αρχή της ιστορικής περιόδου, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων των κατοίκων του εδάφους που τώρα απότελεί την Ευρώπη και τη Μικρά Ασία φαίνεται να έχουν μοιραστεί πολλά κοινά στοιχεία, ιδίως η λατρεία ενός μεγάλου ηλιακού θεού. Η προέλευση αυτής της λατρείας είναι δύσκολο να ανιχνευτεί, καθώς φαίνεται να χρονολογείται από την αφύπνιση της ανθρώπινης συνείδησης. Σχεδόν κάθε ιδιαίτερα εξελιγμένη και πολύπλοκη λατρεία φαίνεται να έχει χρησιμοποιήσει τα προϊστορικά μοτίβα μίας σεληνιακής / ηλιακής λατρείας ως βάση. Το πιο σημαντικό πράγμα ήταν η επιμονή σε μία αστρική θρησκεία σε ορισμένες περιοχές: αυτό είναι καλά τεκμηριωμένο και αποδείχθηκε μέσα απόπληθώρα μελετών. Οι θέσεις των πιο αρχαίων ναών της η Ελλάδα είχαν κατά πάσα πιθανότητα επιλεγεί από τους ιερείς, τους μεγάλους μύστες μιας παλαιότερης ηλιακήςς θρησκείας. Οι ίδιες πεποιθήσεις και αξίες είχαν ως αποτέλεσμα την ανέγερση των μεγαλιθικών ευθυγραμμίσεων και οι ομάδες λίθων που εξακολουθούν να υπάρχουν σε πολλά μέρη της Ευρώπης μπορεί να σηματοδοτούν την επιλογή του κατάλληλου σημείου ανέγερσης του οποιουδήποτε ναού.

 

ΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΕΙΣ

Μια σημαντική πτυχή των ευθυγραμμίσεων που ανακαλύπτουμε μέσα από την εργασία του Watkins είναι αυτή της αρχαίας αστρονομίας. Με δικά του λόγια:

«… Έχει γίνει σαφές ότι οι τοπογραφικές περιοχές που χρησιμοποιούνται για την ευθυγράμμιση του ήλιου και εκείνων για το συντονισμό με το γεωμαγνητικό πεδίο είναι σε ορισμένες περιπτώσεις ταυτόσημες.»

Ένα καλό μέρος για να αρχίσει κανείς να ψάχνει για αστρονομικές ευθυγραμμίσεις αυτού του είδους είναι το Stonehenge, και αυτό είναι το σημείο όπου Watkins γύρισε αρχικά την προσοχή του. Κατευθύνθηκε προς τα εκεί από το έργο του περίφημου αστρονόμου, επιστήμονα, ιδρυτή και εκδότη του διακεκριμένου επιστημονικού περιοδικό «Nature», Sir Norman Lockyer, ο οποίος υποστήριζε πως υπάρχουν αστρονομικές συνδέσεις.

Το 1740 ο αρχαιολόγος William Stukeley ήταν ο πρώτος που καταγράφει ότι ο άξονας του Stonehenge και η οδός που οδηγεί μακριά από αυτό, δείχνουν προς τα βορειοανατολικά, «από όπου ο ήλιος ανατέλλει, όταν οι μέρες είναι μεγαλύτερες». Σημείωσε, επίσης, με τον τρόπο του μια εικόνα, ότι η γραμμή αυτή σημαδεύτηκε στον ορίζοντα από ένα τεχνητό ανάχωμα στην Haradon Hill.

Από τη δεκαετία του 1890, η αστρονομική ερμηνεία των αρχαίων μνημείων άρχισε να παίρνει μια περισσότερο επιστημονική πτυχή. Ο Sir Norman Lockyer άρχισε να ερευνά τους ναούς της αρχαίας Αιγύπτου, εξετάζοντας τη θεωρία πως ήταν σκόπιμα κατασκευασμένοι έτσι ώστε να δείχνουν προς την Ανατολή και τη Δύση των ουρανίων σωμάτων σε συγκεκριμένες περιόδους του έτους. Ανακάλυψε ότι ο ναός του Αμον-Ra στο Καρνάκ έχει κύριο άξονα την κατεύθυνση προς το ηλιοβασίλεμα κατά το θερινό ηλιοστάσιο. Με τη γνώση ότι τα σημεία ανατολής και δύσης του ήλιου σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία αλλάζουν κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου, προσπάθησε να χρονολογήσει την κατασκευή του ναού υπολογίζοντας τον προσανατολισμό του κατά τη στιγμή που ο ναός κατασκευάστηκε.

Παραδόξως, έχουν πολύ λίγες σοβαρές προσπάθειες να καταγράψουν αυτό το φαινόμενο. Μερικοί γεομάντεις έχουν ισχυριστεί πως υπάρχει η δυνατότητα να ανιχνεύσουν υπόγειες δυνάμεις σε αρχαιολογικούς χώρους, όπως μνημειακές πέτρες και λίθινοι κύκλοι, και ότι οι δυνάμεις είναι επίσης ανιχνεύσιμες μέσα στις ίδιες τις πέτρες. Ο Bill Lewis, ένας διακεκριμένος Ουαλός γεομάντης, ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε, μέσω ραβδοσκοπίας, φορτία ενέργειας να αυξάνονται και να μειώνονται σε μνημειακές πέτρες, ενέργεια που κατέληξε πως είναι μαγνητικής φύσης. Το 1976 πήρε μέρος σε μια ασυνήθιστη πειραματική έρευνα σε μια τεράστια μνημειακή πέτρα κοντά στο Crickhowell στη Νότια Ουαλία, στην πρώτη του ποτέ προσπάθεια να μετρήσει τα φυσικά φαινόμενα που οι γεομάντεις είχαν ισχυριστεί ότι υπήρχαν σε αρχαιολογικούς χώρους. Ο John Taylor, ένας καθηγητής μαθηματικών στο King College του Λονδίνου, και ο Eduardo Balanovski, ένας φυσικός από το Imperial College, χρησιμοποίησαν ένα gaussmeter, μια συσκευή για τη μέτρηση της αντοχής του μαγνητικού πεδίου της Γης, για να ελέγξουν τα ευρήματα του Bill Lewis. Κατάφεραν να μετρήσουν μια σαφή μαγνητική ανωμαλία στην πέτρα και η όλη εκδήλωση καταγράφηκε στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του Francis Hitching, ”Earth Magic”.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

                «Η επιφάνεια της ελληνικής Γης παρουσιάζεται και ως άψογα σημειοθετημένος χάρτης του ουρανού. Πάνω σε αυτό το χάρτη, οι ναοί, οι πόλεις και τα μνημεία, σχηματίζουν γνωστούς αστερισμούς. Τα ιερά που βρίσκονται στο Μαραθώνα σχηματίζουν τον αστερισμό του Σκορπιού, ενώ η γεωγραφική θέση της Αθήνας, της Ελευσίνας, των Μεγάρων, της Τανάγρας και της Αίγινας αντιστοιχούν στον αστερισμό της Παρθένου. Ο Ρόμπερτ Τεμπλ, στο βιβλίο του «Άγνωστος Σείριος», εξέφρασε την άποψη ότι τα ελληνικά μαντεία, με αρχή τη Δωδώνη και τέλος τις αιγυπτιακές Θήβες, αποτελούν προβολή πάνω στη Γη του αστερισμού της Αργούς.»

Ιερη Γεωγραφία της Ελλάδος – Νίκος Β. Λίτσας

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν βαθιά πως ο μικρόκοσμος είναι ακριβής αντανάκλαση του μακρόκοσμου. Έτσι κατέγραψαν από νωρίς τα αστρικά συστήματα και τους αστερισμούς στο γήινο πεδίο, μέσα από τις κατασκευές τους και μάλιστα σε αριστερόστροφη φορά, ώστε να απεικονίζονται ακριβώς ως αντανακλάσεις του ουρανού επί της γης. Η ιερή γεωμετρία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μυστηριακή γνώση του σύμπαντος, της δημιουργίας και του θεϊκού στοιχείου.

Ως γνώμονα είχαν τη γεωμετρική σχέση της διάταξης των ναών, σε σχέση με τους τόπους δύναμης πάνω στην επιφάνεια της γης, ώστε οι σχηματισμοί αυτοί έχουν τη δική τους, μοναδική ενεργειακή δυναμική. Αυτός ήταν ο λόγος που η θέσεις των πόλεων, των ιερών και των μνημείων της αρχαίας Ελλάδας αποφασίσθηκε μέσα από τη μελέτη τριγωνομετρικών δικτύων, των οποίων οι αναλογίες υπολογίστηκαν με μαθηματικά και αστρονομικά δεδομένα.

Πλήρης έρευνα επάνω στο θέμα είχε διεξαχθεί, από τις αρχές κιόλας της δεκαετίας του ’70, από τους Θ. Μάνια και Αλ. Αλεξίου, τα έργα των οποίων παρέχουν επαρκείς αποδείξεις για όλο τον ελλαδικό χώρο και την Αίγυπτο: όλα τα αρχαία, μητροπολιτικά ιερά σχηματίζουν ισοσκελή τρίγωνα, οι δε άνισες πλευρές τους προκύπτουν από αριθμητικές, γεωμετρικές ή αρμονικές αναλογίες, εκ των οποίων ο πιο συχνός λόγος είναι αυτός της Χρυσής Τομής, είτε φ = 1618. Μεγάλη ώθηση στην έρευνα της αρχαίας ελληνικής ιερής γεωγραφίας, έδωσε ο Jean Richer το 1966, με το έργο του Geographie  Sacree du Monde Grec, ο οποίος διατύπωσε την άποψη ότι τα ζώδια και τα άλλα αστρολογικά σύμβολα που βρίσκονται στα νομίσματα και τις προσόψεις των ναών, έχουν σχέση με κάποιο γαιοδετικό σχέδιο προβολής του ζωδιακού κύκλου στην ελληνική γη, με κέντρο τους Δελφούς. Διαπίστωσε ότι με κέντρο τους Δελφούς, η Ελλάδα χωρίζεται σε 12 τομείς των 30 μοιρών, όπου ο κάθε τομέας αντιστοιχεί σε ένα ζώδιο, με αντίστροφη όμως σειρά, λόγω της προβολής του επί της Γης.

                   ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ JEAN RICHER:

Γραμμές από τους Δελφούς:

γραμμή Δήλου-Αθηνών-Δελφών.

γραμμή Ίδης-Ερμιόνης-Δελφών.

γραμμή Δίωνος-Τεμπών-Δελφών-Ταινάρου (μεσημβρινός των Δελφών).

Γεωγραφικές παράλληλοι:

Ερμιόνη-Δήλος-Δίδυμα

Αθήνα-Κλάρος

Δελφοί-όρος Πτώον

Άλλες γραμμές:

Όρος Όλυμπος-Τεγέα-Σπάρτη-Αμύκλες-Ταίναρο.

Κλάρος-Δήλος-ακρωτήρι Επιδελίου.

Όρος Πτώον-Κόρινθος-Άργος-Σπάρτη-Θαλάμεις.

Παγασών-Δήλου.

Κορίνθου-Λευκάδας.

 

«Εάν μία ζωδιακή διαίρεση των δώδεκα ζωδίων υποθετικά τοποθετείται πάνω από αυτές τις γραμμές, λαμβάνοντας τους Δελφούς ως κέντρο, κάθε γραμμή που διέρχεται από τους Δελφούς θα πρέπει να σηματοδοτήσει το τέλος ενός ζωδίου, το οποίο κατά συνέπεια μας δίνει τα εξής:

Ερμιόνη: 0 μοίρα Λέοντος

Δήλος και Αθήνα: 0 μοίρα Παρθένου

Τέμπη: 0 μοίρα Αιγόκερω

Σπάρτη: τέλος των Διδύμων, αρχές του Καρκίνου».

Jean Richer – Geographie Sacree du Monde Grec

 

Η αρχή του αστρολογικού γεωμαγνητικού κύκλου, που συμβολίζει την άνοιξη και αντιστοιχεί στην εαρινή ισημερία, όπως ισχυρίζεται ο Richer, βρίσκεται στο Ιόνιο, πριν από τον γκρεμό της Λευκάδας. Η Λευκάδα έγινε έτσι το πρώτο σημείο της διαίρεσης της γης σε δώδεκα ξεχωριστές περιοχές δύναμης.

Scroll Up