Shakila – Ιωάννα Μπράτη

Κρυστάλλινα Κρανία

Οι διδασκαλίες των Τσερόκι λένε ότι υπάρχουν δώδεκα κρανία το καθένα φτιαγμένο από ένα κομμάτι ατόφιου κρυστάλλου σε μέγεθος φυσικό στα οποία η κάτω γνάθος κινούνταν και έτσι μιλούσαν ή τραγουδούσαν.

920 σε μια χαμένη πόλη των Μάγια ο βρετανός εξερευνητής F. A. Mitchell-Hedges στο σημερινό Μπελίζ μεταξύ Μεξικού και Γουατεμάλας βρήκε ένα κρυστάλλινο κρανίο.

Το οποίο βασικά το ανακάλυψε η κόρη του Άννα. Το έχουν ονομάσει «Το κρανίο που τραγουδάει» γιατί βγάζει ήχους ή ψαλμούς.

Ο κρύσταλλος έχει την ικανότητα να ελέγχει την «ηλεκτρική» ενέργεια και να πάλλεται σε μια σταθερή και ακριβή συχνότητα. Όχι μόνο μπορεί να κρατήσει ενέργεια (πληροφορίες) αλλά να λειτουργήσει και σαν όργανο που μπορεί να εκπέμπει δονήσεις ή παλμικά κύματα πληροφοριών. Αυτός είναι ο λόγος που ο χαλαζίας χρησιμοποιείται για τα «εγκεφαλικά κύτταρα» των ηλεκτρονικών ειδών ρολόγια, υπολογιστές κτλ.

Οι ινδιάνοι θεωρούν τον κρύσταλλο «Τα εγκεφαλικά κύτταρα της Μητέρας Γης».

Όλος ο κόσμος αποτελείται από «ηλεκτρική» ενέργεια με θετικά και αρνητικά πεδία δύναμης σε κατάσταση διαρκούς κίνησης και τα ίδια μας τα σωματικά κύτταρα μπορούν να επικοινωνήσουν το ένα με το άλλο όπως επίσης με τον νου/εγκέφαλο μέσω δονήσεων «ηλεκτρικής» ενέργειας.

Ο Frank Dorland Αμερικανός ειδικός στους κρυστάλλους είχε την άποψη ότι ενεργειακά κύματα από τον εγκέφαλο μπορούν να δραστηριοποιήσουν έναν κρύσταλλο ο οποίος διαθέτει ηλεκτρικές ιδιότητες και ο οποίος μπορεί να τα φιλτράρει και στη συνέχεια λειτουργώντας σαν ανακλαστήρας να τα στείλει στα ανθρώπινα κέντρα δύναμης και τις ψυχικές αισθήσεις οι οποίες διεγείρονται από αυτά.

Ο Κρύσταλλος διεγείρει τις εσωτερικές αισθήσεις και απελευθερώνει εσωτερική γνώση η οποία βρίσκεται αποθηκευμένη στο βάθος του υποσυνείδητου και ασυνείδητου νου και έτσι την φέρνει στην συνειδητή επίγνωση.

Οι άνθρωποι συνήθως πιστεύουν ότι τα πάντα έχουν μια αρχή και ένα τέλος ένα ξεκίνημα και ένα συμπέρασμα, ενώ ο Σαμάνος, μη βλέποντας ευθείες γραμμές στη Φύση, δεν αντιλαμβανόταν αρχή και τέλος, παρά μόνον αλλαγές σε μια διαδικασία συνεχούς εξέλιξης.

Μέσα από τη σύνδεση με την ενέργεια των Κρανίων, τα όρια του χώρου και του χρόνου καταργούνται και ο θεραπευτής ανοίγει τη ματιά του στο παρελθόν και το μέλλον.

Ο θεραπευτής χρειάζεται να έχει το όραμα της θεραπείας που θέλει να αναπτύξει, πού ή πώς δημιουργήθηκε η πάθηση και πού τείνει.

Αυτό σε πρώτη όψη μπορεί να φανεί μια ευθεία, αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα έτσι, καθώς ο θεραπευτής καλείται να ταξιδέψει στο χώρο και το χρόνο, για να ανακαλύψει το σημείο όπου ξεκίνησε η πάθηση, το σημείο όπου τείνει να φτάσει, αν δεν την επεξεργαστεί και την πιθανότητα της θεραπείας – δώρου που μπορεί να προσφέρει, αν ο θεραπευόμενος αποφαίσει να εμβαθύνει. Η κάθε θεραπεία, ακόμη και αν φαίνεται ίδια διαδικαστικά, είναι για τον καθένα διαφορετική, και αυτό οφείλουμε να το σεβόμαστε, γιατί ο καθένας είναι διαφορετικός.

Μην ξεχνάτε ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται μαζί με την πάθηση. Ανάλογα την εξέλιξη του ατόμου και η ίδια η πάθηση ακόμα μορφοποιείται και εξελίσσεται.

Σχόλια

σχόλια

Close Menu
Scroll Up