Η αγάπη προς τον εαυτό μας δεν είναι μόνο να αποδεχόμαστε τις αδυναμίες μας. Υπάρχει κάτι ακόμα πιο δύσκολο να μπορούμε να αναγνωρίζουμε όσα όμορφα υπάρχουν μέσα μας, χωρίς να ντρεπόμαστε, χωρίς να τα μικραίνουμε και χωρίς να αισθανόμαστε ότι γινόμαστε εγωιστές επειδή τα αναγνωρίζουμε.
Πόσο εύκολα θυμόμαστε ένα αρνητικό σχόλιο που ακούσαμε κάποτε και πόσο γρήγορα προσπερνάμε έναν καλό λόγο που μας είπαν;
Αυτός ο διαλογισμός είναι ένας μικρός τρόπος να αντιστρέψουμε για λίγο αυτή τη συνήθεια.
Δημιουργήστε μία ατμόσφαιρα χαλαρή και όμορφη για εσάς. Καθίστε σε μία άνετη στάση και κρατήστε ανάμεσα στα χέρια σας έναν ροζ Κουνζίτη.
Κλείστε τα μάτια και πάρτε μερικές ήρεμες αναπνοές.
Αρχίστε να αναλογίζεστε τα ταλέντα σας.
Τι κάνετε καλά;
Ποιες θετικές ποιότητες σας χαρακτηρίζουν;
Τι έχετε καταφέρει μέχρι σήμερα που κάποτε σας φαινόταν δύσκολο;
Θυμηθείτε όμορφα λόγια που έχετε ακούσει από ανθρώπους που σας αγαπούν πραγματικά. Έναν καλό φίλο που σας είπε κάτι για εσάς και το εννοούσε. Μία στιγμή που κάποιος αναγνώρισε τη δύναμη, την καλοσύνη, τη δημιουργικότητα, το χιούμορ, την ευαισθησία ή οποιαδήποτε άλλη ποιότητά σας.
Μην τα απορρίψετε.
Μην πείτε ναι, αλλά…
Για λίγα λεπτά επιτρέψτε στον εαυτό σας απλώς να τα δεχτεί χωρίς κανένα αλλά.
Συνδεθείτε τώρα με την καρδιά σας και αρχίστε να αναπνέετε από εκεί.
Με κάθε εισπνοή, νιώστε την περιοχή της καρδιάς να ανοίγει απαλά, με κάθε εκπνοή, αφήστε το σώμα να χαλαρώνει λίγο περισσότερο.
Κρατήστε τον Κουνζίτη στα χέρια σας και αρχίστε να μιλάτε στον εαυτό σας.
Πείτε του προτάσεις αγάπης, θαυμασμού και υποστήριξης.
Αγαπώ τη δύναμή μου.
Αναγνωρίζω όλα όσα έχω καταφέρει.
Μου αρέσει η δημιουργικότητά μου.
Είμαι περήφανος για τον τρόπο που στάθηκα σε δύσκολες στιγμές.
Αξίζω να με φροντίζω.
Μην επαναλαμβάνετε μηχανικά προτάσεις που δεν σας εκφράζουν. Βρείτε τις δικές σας. Εκείνες που αφορούν πραγματικά εσάς.
Και τώρα έρχεται το σημαντικότερο μέρος της τεχνικής.
Μετά από κάθε πρόταση, οραματιστείτε τον Κουνζίτη σαν μία σφραγίδα.
Δείτε τον να πλησιάζει ενεργειακά την καρδιά σας και να σφραγίζει επάνω της αυτό που μόλις είπατε.
Σαν να δηλώνει αυτό το αναγνωρίζω, αυτό το δέχομαι αυτό είναι δικό μου.
Το σύμβολο της σφραγίδας το αφήνω σε εσάς.
Μπορεί να είναι ένας ήλιος, που κάθε φορά που εμφανίζεται φωτίζει και αναζωογονεί την καρδιά σας.
Μπορεί να είναι η φράση, Έτσι είναι, μπορεί να είναι η λέξη Αμήν η Εγένετο.
Μπορεί ακόμη να δημιουργηθεί αυθόρμητα ένα δικό σας σύμβολο που δεν είχατε σκεφτεί ποτέ προηγουμένως.
Με κάθε καινούργια πρόταση αγάπης, αφήστε τη σφραγίδα να εμφανίζεται ξανά.
Μία πρόταση.
Μία σφραγίδα.
Μία ακόμη πρόταση.
Μία ακόμη σφραγίδα.
Παραμείνετε στη διαδικασία για όσο θέλετε.
Και αν κάποια στιγμή δυσκολευτείτε να βρείτε κάτι όμορφο να πείτε στον εαυτό σας, μη σταματήσετε. Θυμηθείτε τι θα λέγατε σε έναν άνθρωπο που αγαπάτε πολύ, αν καθόταν αυτή τη στιγμή απέναντί σας και είχε ανάγκη να ακούσει έναν καλό λόγο.
Και πείτε τον ίδιο λόγο σε εσάς.
Όταν αισθανθείτε ότι ο διαλογισμός έχει ολοκληρωθεί, αφήστε τον Κουνζίτη δίπλα σας.
Περάστε τα χέρια γύρω από το σώμα σας και πάρτε μία πραγματική αγκαλιά τον εαυτό σας.
Μείνετε έτσι για λίγο.
Και πριν ανοίξετε τα μάτια, υποσχεθείτε του κάτι πολύ απλό:
ότι θα προσπαθείτε να τον φροντίζετε, να τον ακούτε και να μη γίνεστε εσείς ο άνθρωπος που τον πληγώνει περισσότερο.