Είναι το ορυκτό της χαράς και της ψυχικής ανάκαμψης, διώχνει μακριά τη θλίψη και τις αρνητικές σκέψεις.
Βοηθά να ανοίξουν νέοι κύκλοι ζωής και να αφήσουμε πίσω το παρελθόν και ότι μας δεσμεύει σε αυτό.
Είναι ένα ορυκτό γεμάτο φως που μπορεί να διώξει μακριά το σκοτάδι, είτε αυτό βρίσκεται μέσα μας, είτε το βιώνουμε με κάποιο τρόπο στο εξωτερικό μας περιβάλλον.
Βοηθά να γειωθούμε, μέσα όμως από την αγκαλιά της ίδιας της Γαίας. Μας γεμίζει με το αίσθημα της ασφάλειας και της σιγουριάς.
Παρόλο που το όνομά του είναι Ίασπις του Ωκεανού, σχετίζεται και με τη δύναμη της Γης. Νιώθω περισσότερο πως συνδέεται με τα βαθιά νερά που υπάρχουν μέσα στη γη και που, από το βάθος, αναβλύζουν και τρέχουν να ενωθούν με τους ωκεανούς του πλανήτη μας.
Αυτός είναι και ο λόγος νομίζω που μπορεί να καθαρίσει τόσο αποτελεσματικά το εσωτερικό σκοτάδι και να οδηγεί εν τέλει στο να βρούμε το εσωτερικό μας Φως και να ανανεώσουμε την ζωή μας με αυτό.
Μέσα από την ενέργεια του Ίασπι μπορούμε να συνδεθούμε με το σώμα μας να το αγκαλιάσουμε αλλά ταυτόχρονα, βοηθά να αφουγκραστούμε και της ανάγκες που έχουμε σε ενεργειακό. και ψυχικό επίπεδο.
Διαλογισμός – Η πηγή κάτω από τη γη
Κάπου βαθιά μέσα στη γη υπάρχει μια πηγή που κανείς δεν βλέπει.
Δεν έχει όνομα. Δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Κυλά αθόρυβα ανάμεσα σε πέτρες που μένουν ακίνητες εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το νερό της δεν βιάζεται. Δεν αναζητά προορισμό. Ακολουθεί μόνο τη δική του φύση.
Κάθισε δίπλα της για λίγο.
Άκου τον ήχο της. Άφησε τα χέρια σου να αγγίξουν το νερό. Είναι καθαρό, ήρεμο, σαν να μην έχει συναντήσει ποτέ θόρυβο.
Μέσα στην επιφάνειά του καθρεφτίζονται οι κύκλοι του Ίασπη. Άλλοι μικροί, άλλοι μεγάλοι, όλοι διαφορετικοί. Μοιάζουν με αποτυπώματα μιας κίνησης που συνεχίζεται πολύ πριν φτάσει στα μάτια σου.
Φαντάσου πως αυτό το νερό διαπερνά αργά κάθε σημείο του σώματός σου. Δεν σπρώχνει, δεν παρασύρει. Κυλά όπως κυλά μια υπόγεια πηγή που γνωρίζει τον δρόμο της χωρίς να χρειάζεται να τον αναζητήσει.
Κάθε του πέρασμα αφήνει μια αίσθηση δροσιάς. Σαν να ξεπλένει τη σκόνη που άφησε ο χρόνος.
Μείνε εκεί όσο αισθάνεσαι την ανάγκη.
Και όταν έρθει η στιγμή να σηκωθείς, άφησε την πηγή να συνεχίσει το ταξίδι της.
Κάποτε το νερό της θα συναντήσει τη θάλασσα.
Μέχρι τότε, θα συνεχίσει να κυλά αθέατο, μέσα στη γη.