Η Θεά των Όφεων είναι μια από τις πιο αινιγματικές γυναικείες μορφές που έφτασαν μέχρι εμάς από τον μινωικό κόσμο. Τα φίδια που κρατά στα υψωμένα χέρια της έχουν γεννήσει πολλές ερμηνείες και, μέσα στην εσωτερική παράδοση, η μορφή της μπορεί να ιδωθεί ως σύμβολο μεταμόρφωσης, δύναμης και μύησης.
Σε αυτή τη συμβολική ανάγνωση, ο Αμέθυστος γίνεται ένας όμορφος συνοδοιπόρος της.
Το βαθύ μωβ χρώμα του έχει συνδεθεί στην κρυσταλλοθεραπεία με τα πνευματικά επίπεδα, τον διαλογισμό και την εσωτερική όραση. Η ήρεμη ποιότητά του βοηθά να καταλαγιάζει η συναισθηματική φόρτιση, ώστε να μπορούμε να παρατηρήσουμε καθαρότερα όσα μας απασχολούν.
Όταν ο εσωτερικός θόρυβος μειώνεται, δημιουργείται χώρος για βαθύτερη παρατήρηση. Οι σκέψεις αποκτούν άλλη απόσταση και πολλές φορές αναδύονται συνδέσεις που προηγουμένως χάνονταν μέσα στην ένταση και στην έλλειψη εσωτερικού χώρου.
Ο Αμέθυστος χρησιμοποιείται επίσης σε πρακτικές που σχετίζονται με το Τρίτο Μάτι και το Κέντρο Κεφαλής, καθώς και σε διαλογισμούς εσωτερικής αναζήτησης και σύνδεσης με τα λεπτοφυέστερα επίπεδα της ύπαρξης.
Είναι σαν να υφαίνει λεπτά νήματα ανάμεσα στην ανθρώπινη συνείδηση και στο αόρατο.
Και εδώ μπορεί να συναντήσει τη Θεά των Όφεων.
Διαλογισμός με τον Αμέθυστο και τη Θεά των Όφεων
Κράτησε έναν Αμέθυστο στα χέρια σου και κάθισε για λίγο ήσυχα.
Κλείσε τα μάτια.
Βρίσκεσαι σε έναν αρχαίο χώρο.
Οι πέτρινοι τοίχοι γύρω σου φωτίζονται από μικρές φλόγες. Ο αέρας μυρίζει βότανα και θυμίαμα.
Μπροστά σου στέκεται η Θεά των Όφεων.
Τα χέρια της είναι υψωμένα και στα δύο της χέρια κρατά τα φίδια.
Κοίταξέ την.
Μείνε για λίγο απέναντί της.
Τα φίδια αρχίζουν να κινούνται αργά γύρω από τα χέρια της, σχηματίζοντας κυματισμούς στον αέρα.
Η Θεά πλησιάζει.
Στέκεται μπροστά σου και ακουμπά για μια στιγμή το χέρι της στο μέτωπό σου.
Άφησε να εμφανιστεί ό,τι θέλει να εμφανιστεί.
Μπορεί να είναι μια εικόνα.
Μια λέξη.
Ένα σύμβολο.
Ένα συναίσθημα.
Ή απλώς η σιωπή.
Μείνε μαζί του.
Ο Αμέθυστος βρίσκεται ακόμη μέσα στα χέρια σου.
Φαντάσου τώρα λεπτά μωβ νήματα να ξεκινούν από τον κρύσταλλο και να απλώνονται γύρω σου.
Στους ώμους.
Στο κεφάλι.
Στο στήθος.
Γύρω από ολόκληρο το σώμα.
Σαν ένα λεπτό υφαντό που σχηματίζεται αργά γύρω σου.
Η Θεά των Όφεων στέκεται απέναντί σου.
Κοίταξέ την για τελευταία φορά και ρώτησέ την:
«Τι χρειάζεται να θυμηθώ;»
Μην αναζητήσεις την απάντηση εκείνη την στιγμή πιεστικά.
Άφησε την ερώτηση να μείνει εκεί.
Ίσως εμφανιστεί κάτι τώρα. Ίσως η απάντηση έρθει αργότερα, μέσα σε ένα όνειρο, μια σκέψη ή μια απρόσμενη στιγμή της ημέρας.
Η μορφή της Θεάς αρχίζει σιγά σιγά να χάνεται μέσα στο ημίφως του χώρου.
Τα μωβ νήματα παραμένουν γύρω σου.
Κράτησε τον Αμέθυστο για λίγο ακόμη στα χέρια σου.
Νιώσε ξανά το σώμα σου και τον χώρο όπου βρίσκεσαι.
Και όταν είσαι έτοιμος, άνοιξε τα μάτια.
Μετά τον διαλογισμό
Άφησε κοντά σου ένα τετράδιο.
Γράψε αμέσως ό,τι θυμάσαι από την εμπειρία, ακόμη κι αν φαίνεται ασήμαντο, ένα χρώμα, ένα ζώο, μια λέξη, μια κίνηση της Θεάς, ένα συναίσθημα.
Μερικά σύμβολα χρειάζονται χρόνο, για να συνδεθείς μαζί τους ακόμα και για να συνειδητοποίησες την πληροφορία που φέρνουν.
