Μια μαγική πόλη

Βαθιά μέσα στο σώμα κάθε ανθρώπου υπάρχει μια μαγική πόλη.
Δεν φαίνεται στους απλούς  χάρτες μόνο αν είναι μαγική.

Όμως ζει, επηρεάζει και εκδηλώνει την υπόστασή της.

Στην καρδιά της ύπαρξης αυτής της πόλης απλώνεται η γη που συγκρατεί τα θεμέλια του κάθε σπιτιού.
Είναι το κέντρο Βάσης.
Εκεί όπου το χώμα, οι πέτρες, τα ορυκτά κρατούν το βάρος του κόσμου και οι άνθρωποι νιώθουν ασφάλεια.

Αν η γη ραγίσει, όλα τρέμουν, και οι άνθρωποι βυθίζονται στον φόβο και την ανασφάλεια.

Λίγο πιο πέρα κυλά το νερό.
Ποτάμια καθαρά, άλλοτε ήρεμα, άλλοτε φουσκωμένα.
Ποτίζουν τα χωράφια, αγκαλιάζουν τα παιδιά που παίζουν μέσα σε αυτά, θρέφουν τα ζώα.
Είναι το Κέντρο Ιερού.

Όσο το νερό έχει ροή στα ποτάμια της μαγικής πόλης, το συναίσθημα κινείται ελεύθερα.
Αν το νερό παγώσει, η ενέργεια των ανθρώπων αποστασιοποιείται από τη ζεστασιά που έχει ανάγκη το σύστημά τους για να αλληλοσχετίζεται με τους συμπολίτες του.
Αν ξεχειλίσει, οι άνθρωποι χάνονται κάτω από τα νερά του συναισθήματος και δεν μπορούν να διαχειριστούν τη ροή των εσωτερικών τους ποταμιών.

Στο κέντρο της πόλης στέκει το παλάτι.
Τα τείχη υψώνονται γύρω από τη μαγική πόλη ώστε να την κρατούν προστατευμένη, όχι όμως εγκλωβισμένους τους κατοίκους της.
Η γη καλλιεργείται και προσφέρει με χαρά τους καρπούς της για να θρέψει τους κατοίκους.

Είναι το κέντρο ηλιακού πλέγματος.
Είναι το κέντρο όπου η φωτιά της θέλησης δημιουργείται, χωρίς αυτήν η δημιουργία και η διάθεση καταστέλλονται.

Αν οι πύλες είναι ανοιχτές, έμποροι από διάφορα σημεία της μαγικής πόλης πουλούν μετάξια και άλλα υπέροχα υλικά, τα οποία εκθέτουν στην κεντρική αγορά.
Αν οι πύλες είναι κλειστές, η μαγική πόλη χάνει πολλά πολύτιμα υλικά που μεταφέρουν οι έμποροι και οι πλανόδιοι καλλιτέχνες.

Η πόλη έχει ακόμα υπέροχους κήπους γεμάτους βότανα, οπωροφόρα και λουλούδια. Εκεί οι άνθρωποι μπορούν να ησυχάσουν, να στοχαστούν.
Υπάρχουν ακόμα κτήρια γεμάτα χρώμα εκεί δίνονται διάφορες θεραπείες. Θεραπευτές και γιατροί συνυπάρχουν με μόνο σκοπό όλοι στο μαγικό χωριό να νιώθουν αρμονικά και γεμάτοι υγεία.

Είναι το κέντρο καρδιάς.
Χωρίς αυτήν την παροχή, το χωριό μπορεί να λειτουργήσει, αλλά δεν ξέρει πώς να αγαπά, πώς να συναισθάνεται, πώς να μοιράζεται.

Στις πλατείες ακούγονται τραγούδια.
Θέατρα, χοροί, ιστορίες που ειπώνονται κάτω από φώτα και αστέρια.
Είναι οι άνθρωποι του χωριού που μοιράζονται ιστορίες, πλάθουν μύθους και παραμύθια που τρέφουν τους μεγαλύτερους με γνώση και σοφία και εκπαιδεύουν τους πιο μικρούς.
Η αλήθεια βρίσκει χώρο να ειπωθεί.

Είναι το κέντρο λαιμού.
Αν σιωπήσει γεννιούνται σκιές από την έλλειψη της αλήθειας.

Στην άκρη του χωριού υπάρχει ένας πέτρινος κύκλος.
Εκεί οι σοφοί κοιτούν τον ουρανό και διαβάζουν τα αστέρια.
Αφουγκράζονται τα σύμβολα που δημιουργούνται και αναλύουν τα όνειρα των κατοίκων.
Οι σοφοί είναι το μάτι που βλέπει πέρα από το γνωστό.

Είναι το κέντρο τρίτου ματιού.
Αν χαθεί η σύνδεση με αυτό το κέντρο, χάνεται το όραμα, όπως και η ανάγκη της εμβάθυνσης.

Και στο υψηλότερο σημείο της μαγικής πόλης βρίσκεται ένας ναός.
Σε αυτόν τον ιερό χώρο ο κάθε πολίτης μπορεί να έρχεται σε σύνδεση με την ψυχή του, με τη φωνή της ύπαρξής του.
Εκεί θυμούνται ότι ο τόπος τους δεν είναι μόνο τα κτίρια.

Αλλά είναι και όλα τα μαγικά όντα που κατοικούν μαζί τους: οι χρυσές σαλαμάνδρες, οι πήγασοι, τα λουλούδια που τραγουδούν, τα ψάρια που σφυρίζουν μελωδίες και τόσα άλλα μοναδικά πλάσματα. Εκεί συνδέονται με όλη την ύπαρξη.

Εκεί είναι το κέντρο κεφαλής.
Είναι το φως που κατοικεί στη μορφή. Αν αυτό σβήσει, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν το φως στα άλλα όντα αντιλαμβάνονται μόνο τον εαυτό τους, και αυτό με δυσκολία.

Οι κάτοικοι χρειάζεται να φροντίζουν τη μαγική πόλη που κατοικούν, για να παραμένει λαμπερή και πλούσια. Η πόλη εξαρτάται από αυτούς για να παραμένει λειτουργική, αλλά και αυτοί εξαρτώνται από την πόλη για να παραμένουν ισορροπημένοι και ευχαριστημένοι μέσα στο περιβάλλον που ζουν.