Η γλώσσα είναι ένα από τα πιο παράξενα και συμβολικά σημεία του ανθρώπινου σώματος.
Ένα μικρό όργανο που συμμετέχει στη γεύση, στην αναπνοή, στην ομιλία, αλλά ταυτόχρονα κουβαλά κάτι πολύ βαθύτερο την έκφραση του εσωτερικού κόσμου.
Δεν είναι τυχαίο πως σε τόσες παραδόσεις η γλώσσα θεωρήθηκε κατι σαν καθρέφτης του ανθρώπου.
Καθρέφτης της υγείας, της ενέργειας, της συνείδησης, ακόμη και της ψυχικής κατάστασης.
Στην καθημερινότητα συχνά τη βλέπουμε μόνο ως εργαλείο λόγου. Όμως οι αρχαίες θεραπευτικές παραδόσεις τη μελετούσαν σαν έναν ζωντανό χάρτη. Πίστευαν ότι πάνω της αποτυπώνονται οι εσωτερικές ισορροπίες, οι εντάσεις, η ζωτική δύναμη αλλά και ο τρόπος που ο άνθρωπος σχετίζεται με τη ζωή.
Στην Παραδοσιακή Κινεζική Ιατρική η παρατήρηση της γλώσσας αποτελεί μία από τις βασικότερες διαγνωστικές πρακτικές εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ο θεραπευτής εξετάζει το χρώμα, την υγρασία, την κίνηση, τις ρωγμές, την επίστρωση και το σχήμα της γλώσσας ώστε να κατανοήσει πώς κινείται το Qi, δηλαδή η ζωτική ενέργεια του σώματος.
Η γλώσσα θεωρείται στενά συνδεδεμένη με την Καρδιά. Όχι όμως μόνο ως σωματικό όργανο. Στην κινεζική φιλοσοφία η Καρδιά είναι η κατοικία του Shen, δηλαδή του πνεύματος, της συνείδησης, της διαύγειας και της ψυχικής παρουσίας του ανθρώπου.
Για αυτό μια γλώσσα πολύ κόκκινη ή ταραγμένη, δηλαδή με έντονη κίνηση, μπορεί να συνδέεται με εσωτερική υπερένταση, άγχος ή ανησυχία του πνεύματος. Μια πολύ ωχρή γλώσσα μπορεί να δείχνει εξάντληση ή αδυναμία της ζωτικής ενέργειας. Μια βαριά επίστρωση θεωρείται ένδειξη συσσώρευσης, υγρασίας ή στασιμότητας στο σώμα.
Η ίδια η επιφάνεια της γλώσσας λειτουργεί σαν χάρτης των οργάνων:
η άκρη συνδέεται με Καρδιά και Πνεύμονες,
το κέντρο με Σπλήνα και Στομάχι,
τα πλάγια με Ήπαρ και Χοληδόχο κύστη,
ενώ η ρίζα σχετίζεται με τα Νεφρά και τη βαθύτερη ζωτική ουσία, το Jing.
Έτσι, ό,τι συμβαίνει στη γλώσσα δεν θεωρείται απλώς ένα σύμπτωμα, αλλά μια ένδειξη του σώματος για το τι συμβαίνει στα εσωτερικά όργανα.
Ένας τρόπος με τον οποίο το σώμα μιλά.
Παρόμοια προσέγγιση συναντάμε και στην Αγιουρβέδα. Στην Αγιουρβέδα η γλώσσα αποκαλύπτει την κατάσταση της πέψης, των doshas και των τοξινών Ama που συσσωρεύονται στον οργανισμό. Η καθαρότητα της γλώσσας θεωρείται ένδειξη ισορροπίας όχι μόνο βιολογικής αλλά και της ενεργειακής κατάστασης του ατόμου.
Μια ξηρή γλώσσα μπορεί να συνδέεται με ανισορροπία Vata, μια φλεγμονώδης με υπερβολικό Pitta, ενώ η βαριά λευκή επίστρωση συχνά θεωρείται ένδειξη τοξικότητας και αδύναμης πέψης.
Όμως και εδώ η γλώσσα ξεπερνά τη σωματική λειτουργία.
Συνδέεται με την αλήθεια, τη δύναμη της λέξης και τον τρόπο που ο άνθρωπος εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές πνευματικές παραδόσεις η λανθασμένη χρήση του λόγου θεωρούνταν μορφή ενεργειακής ανισορροπίας. Ο λόγος μπορούσε να θεραπεύσει αλλά και να τραυματίσει. Να ευλογήσει αλλά και να καταστρέψει.
Στον Ταοϊσμό η γλώσσα αποκτά ακόμη πιο ενεργειακή διάσταση. Σε πολλές πρακτικές Qi Gong και εσωτερικής αλχημείας η άκρη της γλώσσας ακουμπά απαλά στον ουρανίσκο ώστε να κλείνει το ενεργειακό κύκλωμα ανάμεσα στους βασικούς μεσημβρινούς Ren Mai και Du Mai.
Η γλώσσα εδώ λειτουργεί σαν γέφυρα.
Σαν ένας ενεργειακός διακόπτης που επιτρέπει στη ζωτική δύναμη να κυκλοφορεί κυκλικά και αρμονικά μέσα στο σώμα.
Ακόμη και στη δυτική μυστικιστική παράδοση η γλώσσα αντιμετωπίστηκε ως όργανο δημιουργίας. Οι αρχαίοι μύστες πίστευαν ότι ο λόγος μεταφέρει δύναμη, πρόθεση και δόνηση. Οι προσευχές, τα μάντρα, οι επωδές και οι ιεροί ήχοι δεν θεωρούνταν απλές λέξεις αλλά μορφές ενέργειας που επηρεάζουν τη συνείδηση και το σώμα.
Η γλώσσα γίνεται έτσι φορέας ζωτικής και δημιουργικής πραγματικότητας.
Αν παρατηρήσουμε καλύτερα το σώμα, θα δούμε ότι πολλές φορές όσα δεν εκφράζονται ψυχικά αποτυπώνονται και σε σωματικό επίπεδο.
Άνθρωποι που φοβούνται να μιλήσουν συχνά σφίγγουν τη γνάθο τους.
Άνθρωποι που καταπίνουν τα συναισθήματά τους παρουσιάζουν ένταση στον λαιμό, στο στόμα ή στη γλώσσα.
Άνθρωποι που παλεύουν εσωτερικά ανάμεσα στην ανάγκη τους και στο «πρέπει» συχνά εμφανίζουν σφίξιμο και πόνο στον αυχένα.
Η καταπίεση της έκφρασης μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε σωματική ένταση.
Ίσως τελικά η γλώσσα να είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα όργανο ομιλίας.
Ίσως να είναι το σημείο όπου συναντιούνται το σώμα, η ψυχή και η αλήθεια.
Ο άνθρωπος θεραπεύεται όχι μόνο όταν ακούει την αλήθεια του σώματός του που φυσικά είναι ένα κεντρικό σημείο αλλά και όταν τολμά να δώσει φωνή σε όσα για χρόνια κρατούσε σιωπηλά και καταπιεσμένα μέσα του.