Υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν ασταμάτητα και υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να πουν ακόμη και μία λέξη για αυτό που πραγματικά νιώθουν.
Η επικοινωνία δεν είναι μόνο οι λέξεις, είναι το θάρρος να εκφράσουμε την αλήθεια μας.
Και ίσως γι’ αυτό η Χρυσόκολλα θεωρείται εδώ και αιώνες ένας από τους πιο συμβολικούς λίθους της έκφρασης.
Με τα υπέροχα γαλαζοπράσινα χρώματά της, που θυμίζουν τη συνάντηση της θάλασσας με τη γη, αποπνέει μια αίσθηση ηρεμίας, σοφίας και εσωτερικής γαλήνης.
Δεν είναι ένα ορυκτό που σε εντυπωσιάζει με την επιβλητικότητά του ή κάποια άλλη έντονη ενέργεια, είναι όμως το ορυκτό που κερδίζει την καρδιά σου με την ηρεμία του.
Η Χρυσόκολλα είναι ένα δευτερογενές ορυκτό του χαλκού και σχηματίζεται όταν τα πετρώματα που περιέχουν χαλκό έρχονται σε επαφή με το νερό και το οξυγόνο για χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια.
Το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο όμορφα φυσικά γαλαζοπράσινα ορυκτά που συναντάμε στη φύση.
Το όνομά της προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «χρυσός» και «κόλλα», επειδή στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν στη χρυσοχοΐα ως υλικό συγκόλλησης του χρυσού.
Σήμερα σημαντικά κοιτάσματα βρίσκονται στο Περού, στη Χιλή, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Κονγκό, στο Ισραήλ και στο Μεξικό.
Έχει σχετικά μικρή σκληρότητα, από 2 έως 4 στην κλίμακα Mohs, γεγονός που σημαίνει ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή τόσο στη χρήση όσο και στον καθαρισμό της.
Τι συμβολίζει;
Η Χρυσόκολλα μοιάζει να μας ψιθυρίζει: πες αυτό που νιώθεις, όχι με ένταση ή με φόβο, αλλά με όλη την αλήθεια σου.
Έχουμε μάθει να λέμε είμαι καλά, ενώ μέσα μας βιώνουμε σύγχυση ή σύγκρουση. Πόσες φορές έπρεπε να φορέσουμε τη χαμογελαστή μας περσόνα για τους άλλους, ενώ θέλουμε μόνο να αποσυρθούμε.
Πόσες φορές σωπάσαμε, όχι επειδή δεν είχαμε κάτι να πούμε, αλλά επειδή φοβηθήκαμε ότι δεν θα μας καταλάβουν έτσι κι αλλιώς;
Η Χρυσόκολλα έχει συνδεθεί συμβολικά με την ειλικρινή επικοινωνία, αλλά και με την ικανότητα να εκφράζουμε τις ανάγκες μας χωρίς να πληγώνουμε, όπως και με την εσωτερική σοφία να διακρίνουμε το πότε και το πού. Πολλές φορές σαμποτάρουμε τον εαυτό μας μοιράζοντας την αλήθεια μας σε άτομα που δεν έχουν το βάθος να τη χωρέσουν ή απομακρυνόμαστε από ανθρώπους που έχουν την ειλικρινή διάθεση να είναι εκεί για εμάς. Μας διδάσκει πώς να ακούμε χωρίς να προβάλλουμε μηχανισμούς άμυνας και πώς να μοιραζόμαστε την αλήθεια μας χωρίς να μοιάζει με επίθεση.
Η Χρυσόκολλα στην κρυσταλλοθεραπεία
Στην παράδοση της κρυσταλλοθεραπείας, η Χρυσόκολλα θεωρείται ένας λίθος που συνδέεται με την εσωτερική γαλήνη, την έκφραση των συναισθημάτων και τη σοφία που γεννιέται μέσα από την ηρεμία.
Συμβολικά αποδίδεται ότι:
- ενισχύει την ειλικρινή επικοινωνία,
- βοηθά να εκφράσουμε όσα δυσκολευόμαστε να πούμε,
- καλλιεργεί την υπομονή και την ψυχραιμία στις συγκρούσεις,
- μειώνει την εσωτερική ένταση και το άγχος,
- ενισχύει την αυτοπαρατήρηση,
- υποστηρίζει τη συμφιλίωση με τον εαυτό και τους άλλους,
- βοηθά να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας με μεγαλύτερη καθαρότητα.
Ενεργειακά, οι περισσότεροι θεραπευτές τη συνδέουν με το τσάκρα του λαιμού, καθώς θεωρείται ότι υποστηρίζει την αυθεντική επικοινωνία. Παράλληλα, λόγω των γαλαζοπράσινων αποχρώσεών της, αρκετοί τη συσχετίζουν και με το τσάκρα της καρδιάς, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα σε αυτό που νιώθουμε και σε αυτό που εκφράζουμε.
Οι παραπάνω ιδιότητες προέρχονται από την παράδοση της κρυσταλλοθεραπείας και αποτελούν συμβολικές και ενεργειακές προσεγγίσεις· δεν υποκαθιστούν την ιατρική ή ψυχοθεραπευτική φροντίδα.
Στην ψυχοθεραπεία συναντώ συχνά ανθρώπους που δεν δυσκολεύονται να μιλήσουν γενικά, αλλά δυσκολεύονται να μιλήσουν για τον εαυτό τους.
Ξέρουν να εξηγούν.
Να αναλύουν.
Να συμβουλεύουν.
Όμως όταν έρχεται η στιγμή να πουν:
Πληγώθηκα. Σε χρειάζομαι. Φοβάμαι. Δεν αντέχω άλλο. Δυσκολεύονται να κάνουν μια πρόταση η φωνή τους χάνεται.
Ίσως γιατί από μικροί μάθαμε ότι πρέπει να είμαστε δυνατοί.
Ότι το κλάμα είναι αδυναμία.
Ότι οι ανάγκες μας ενοχλούν.
Ότι η σιωπή είναι πιο ασφαλής συνθήκη.
Κάποια στιγμή όμως αυτή η σιωπή αποκτά ένα δυσβάσταχτο βάρος που συνθλίβει την ψυχή. Όλα αυτά που δεν τολμήσαμε να πούμε γίνονται κόμπος στον λαιμό και μας πνίγουν.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη θεραπεία να μην είναι να ψάχνουμε μέσα μας να βρούμε τις σωστές λέξεις.
Ίσως να είναι να βρούμε το θάρρος να τις πούμε. Το θάρρος να υπερασπιστούμε την αλήθεια μας.
Μια στιγμή παρατήρησης…
Την επόμενη φορά που θα κρατήσεις μια Χρυσόκολλα στα χέρια σου,
ρώτησε τον εαυτό σου:
Ποια αλήθεια έχω ανάγκη να εκφράσω και συνεχίζω να κρατώ μέσα μου;
Υπάρχει κάποιος άνθρωπος στον οποίο θα ήθελα να πω κάτι, αλλά αναβάλλω συνεχώς αυτή τη συζήτηση;
Και υπάρχει άραγε κάτι που δεν έχω ακόμη τολμήσει να παραδεχτώ ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό;
Με αγάπη,
Shakila Ιωάννα Μπράτη
Ψυχοθεραπεύτρια | Facilitator Εσωτερικών Διαδικασιών | Συγγραφέας
Η φύση μάς χαρίζει αμέτρητα σύμβολα. Οι κρύσταλλοι δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζονται μόνο ως όμορφα ορυκτά ή μόνο ως ενεργειακά εργαλεία. Μπορούν να γίνουν αφορμές για στοχασμό, αυτογνωσία και βαθύτερη σύνδεση με τον εαυτό μας. Γιατί κάθε φορά που παρατηρούμε με προσοχή έναν κρύσταλλο, ίσως στην πραγματικότητα μαθαίνουμε να παρατηρούμε λίγο καλύτερα και την ίδια μας την ψυχή.