Υπάρχουν περίοδοι που δεν χρειαζόμαστε περισσότερη προσπάθεια, αλλά κάτι να μας θρέψει.
Άλλοτε αναζητάμε περισσότερη ομορφιά, χαρά και έμπνευση. Άλλοτε το σώμα και η ψυχή ζητούν θαλπωρή, ασφάλεια, ένα μέρος να ακουμπήσουν. Κι άλλοτε έχουμε ανάγκη να αδειάσουμε από τον θόρυβο, να απομακρυνθούμε λίγο από όσα μας κατακλύζουν και να ξαναβρούμε τον δικό μας χώρο.
Μπροστά σου υπήρχαν τρία ροφήματα.
Ποιο θα ήθελες να κρατάς τώρα στα χέρια σου;
Α — Τριαντάφυλλο • Γιασεμί • Πράσινο τσάι
Αυτό που σε θρέφει: Ομορφιά & Άνοιγμα
Ίσως έχεις κουραστεί λίγο από όσα είναι πρακτικά, απαραίτητα και «πρέπει». Από εκείνα που πρέπει να γίνουν, να οργανωθούν, να τακτοποιηθούν, να αποδώσουν κάπου.
Κάτι μέσα σου αυτή την περίοδο αναζητά μια διαφορετική τροφή: ομορφιά, αισθήσεις, έμπνευση, συναίσθημα, ψυχική διεύρυνση και εμπλουτισμό.
Μπορεί να μη χρειάζεσαι άλλη μία υποχρέωση για να αισθανθείς καλύτερα. Ίσως χρειάζεσαι να ξαναβάλεις στη ζωή σου πράγματα που δεν είναι απαραίτητο να είναι πρακτικά ή χρήσιμα: μουσική, ένα λουλούδι, ένα όμορφο τραπέζι, μια βόλτα χωρίς προορισμό, τέχνη, ένα άρωμα, έναν άνθρωπο που σε κάνει να γελάς, κάτι καινούργιο που διεγείρει τη φαντασία σου.
Δεν είναι ανάγκη όλα όσα μας θρέφουν να έχουν πρακτικό σκοπό.
Μερικά είναι πολύτιμα ακριβώς επειδή μας θυμίζουν ότι δεν υπάρχουμε μόνο για να ανταποκρινόμαστε σε καταστάσεις, ανάγκες και υποχρεώσεις.
Υπάρχει κι ένα κομμάτι μας που χρειάζεται απλώς να αισθανθεί, να συγκινηθεί, να δημιουργήσει, να απολαύσει.
Για αυτό το διάστημα:
Βάλε ξανά λίγη ομορφιά στην καθημερινότητά σου. Όχι ως πολυτέλεια που θα επιτρέψεις στον εαυτό σου όταν τελειώσουν όλα τα υπόλοιπα, αλλά ως μέρος της φροντίδας του.
Η χαρά δεν είναι ανταμοιβή που θα πάρεις όταν τα κάνεις όλα σωστά. Είναι κι αυτή τροφή που χρειάζεσαι για να παραμένεις ψυχικά ζωντανή/ός.
Β — Μαύρο τσάι • Κανέλα • Κάρδαμο • Γάλα
Αυτό που σε θρέφει: Θαλπωρή & Ασφάλεια
Εδώ δεν αναζητάς τόσο το καινούργιο. Αναζητάς κάτι που να σε ζεστάνει.
Ίσως έχεις κρατήσει αρκετά πράγματα μόνη/ος σου τελευταία. Ίσως βρέθηκες για καιρό σε εγρήγορση, μέσα σε ευθύνες, αποφάσεις ή στη συνεχή προσπάθεια να προλάβεις, να φροντίσεις, να στηρίξεις, να είσαι εκεί.
Η επιλογή σου θυμίζει μια πολύ βαθιά ανθρώπινη ανάγκη: να μπορούμε κάποτε να αφήνουμε το βάρος κάτω.
Να υπάρχει ένας άνθρωπος, ένας χώρος ή ακόμη κι ένα μικρό καθημερινό τελετουργικό που να λέει στο σώμα:
«Εδώ μπορείς να χαλαρώσεις. Να αφεθείς. Να μη φροντίζεις εσύ. Να αγκαλιαστείς κι εσύ από την ενέργεια του άλλου.»
Ίσως αυτό είναι που χρειάζεται περισσότερο αυτή την περίοδο η ψυχή σου. Όχι απλώς ανθρώπους γύρω σου, αλλά επαφές στις οποίες δεν χρειάζεται να είσαι κάποιος ρόλος.
Ο δυνατός.
Ο υπεύθυνος.
Αυτός που ξέρει.
Αυτός που φροντίζει.
Αυτός που βρίσκει τη λύση.
Απλώς εσύ, σε επαφή με έναν άλλον άνθρωπο, με τρυφερότητα και αγάπη.
Για αυτό το διάστημα:
Επίτρεψε στον εαυτό σου όχι μόνο να δίνει αλλά και να δέχεται. Αναζήτησε ανθρώπους και στιγμές κοντά στις οποίες το σώμα σου αισθάνεται ότι μπορεί επιτέλους να κατεβάσει την πανοπλία.
Μερικές φορές αυτό που μας λείπει δεν είναι περισσότερη δύναμη. Είναι ένα μέρος όπου δεν χρειάζεται να τη χρησιμοποιούμε.
Γ — Λουίζα • Δίκταμο • Φασκόμηλο
Αυτό που σε θρέφει: Χώρος & Απλότητα
Ίσως έχεις χορτάσει λίγο από τον θόρυβο.
Πολλές σκέψεις, πληροφορίες, άνθρωποι, εκκρεμότητες, απαιτήσεις. Πράγματα που ζητούν διαρκώς ένα κομμάτι της προσοχής σου.
Ίσως μάλιστα αυτή την περίοδο αισθάνεσαι την ανάγκη για μια μορφή ψυχικής αποτοξίνωσης. Όχι επειδή όλα όσα βρίσκονται γύρω σου είναι αρνητικά, αλλά επειδή για πολύ καιρό η προσοχή σου ήταν στραμμένη προς τα έξω.
Τι χρειάζεται ο ένας.
Τι περιμένει ο άλλος.
Τι πρέπει να τελειώσει.
Τι έμεινε σε εκκρεμότητα.
Πού πρέπει να είσαι μετά.
Και τώρα κάτι μέσα σου ζητά την ήρεμη ενέργεια της φύσης, τη σιωπή, τον χώρο που χρειάζεται για να μπορέσει επιτέλους να ακούσει:
«Κι εγώ; Τι χρειάζομαι πραγματικά τώρα;»
Η επιλογή αυτού του απλού βοτανικού ροφήματος μοιάζει περισσότερο με ανάγκη να αφαιρέσεις παρά να προσθέσεις.
Όχι άλλη μία απάντηση.
Όχι άλλο ένα σχέδιο.
Όχι άλλον έναν στόχο.
Ίσως ένα απόγευμα χωρίς πρόγραμμα. Ένα «όχι» που έπρεπε να έχει ειπωθεί εδώ και καιρό. Μια εκκρεμότητα που επιτέλους κλείνει. Ένα δωμάτιο που ξεκαθαρίζεται. Μια σχέση που χρειάζεται όρια. Μερικές ώρες στη φύση. Λίγη σιωπή.
Για αυτό το διάστημα:
Μην αναρωτηθείς μόνο «τι άλλο χρειάζομαι;». Ρώτησε και «τι μπορώ επιτέλους να αφήσω, ώστε να πάρω πίσω τον χώρο μου;»
Ίσως είναι ώρα να ξεκουραστείς. Να γαληνέψεις. Να αφήσεις το βλέμμα σου να απλωθεί χωρίς να ψάχνει διαρκώς το επόμενο πράγμα που πρέπει να κάνει.
Κάποιες φορές η ψυχή δεν ζητά να της δώσεις περισσότερο. Ζητά να της κάνεις χώρο.