Το Μαργαριτάρι ανήκει στο στοιχείο του Νερού και ίσως γι’ αυτό μπορεί να προσφέρει τόσο βαθιά θρέψη στο συναισθηματικό μας πεδίο. Η ενέργειά του είναι απαλή, σταθερή και καθησυχαστική, σαν τα ήρεμα νερά.
Υπάρχει όμως κάτι που κάνει το Μαργαριτάρι μοναδικό ανάμεσα σε όλα σχεδόν τα ορυκτά. Δεν γεννιέται μέσα από τη φωτιά της Γης ούτε από αργές γεωλογικές διεργασίες. Δημιουργείται όταν ένας μικρός ερεθισμός εισχωρήσει στο εσωτερικό του οστράκου. Εκείνο, αντί να πολεμήσει την πληγή του, αρχίζει να την αγκαλιάζει στρώμα-στρώμα με φίλντισι, μέχρι που, με τον χρόνο, αυτό που κάποτε ήταν πόνος μεταμορφώνεται σε ομορφιά.
Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη διδασκαλία του. Δεν μπορούμε πάντα να επιλέξουμε τι θα μας πληγώσει. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε τι θα δημιουργήσουμε γύρω από την πληγή μας. Είναι ο άνθρωπος που επέλεξε να μεταμορφώσει την πληγή του σε σοφία, ευγένεια και φως.
Το Μαργαριτάρι συμπαραστέκεται σε όλες τις όψεις του θηλυκού. Δεν αναφέρομαι μόνο στη γυναίκα, αλλά στη δεκτική, προστατευτική και θρεπτική πλευρά που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο.
Προσφέρει ψυχική ηρεμία και μία βαθιά αίσθηση εσωτερικής γαλήνης. Η παρουσία του λειτουργεί σαν μία ήρεμη θάλασσα που απορροφά σταδιακά την ένταση και επιτρέπει στα συναισθήματα να επιστρέψουν στη φυσική τους ροή.
Ταυτόχρονα ανοίγει την καρδιά σε μία πιο λεπτή μορφή αγάπης. Όχι στην αγάπη που φοβάται να χάσει και προσκολλάται, ούτε στην αγάπη που προσπαθεί να ελέγξει. Αντίθετα, μας διδάσκει μία ευγενική αγάπη, που αφήνει τον άλλον ελεύθερο να είναι ο εαυτός του, ενώ ταυτόχρονα μας βοηθά να αγαπήσουμε και τον δικό μας εαυτό με την ίδια καλοσύνη.
Το Μαργαριτάρι οδηγεί σταδιακά τον άνθρωπο προς μία περισσότερο εκλεπτυσμένη έκφραση. Η σκέψη γίνεται πιο ήρεμη, η συμπεριφορά πιο ευγενική και η παρουσία αποκτά μία φυσική αρχοντιά που δεν έχει σχέση με την επίδειξη αλλά με την εσωτερική ισορροπία.