Πόσο εύκολα στεκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και αναζητάμε αυτό που δεν μας αρέσει; Μία ρυτίδα, ένα σημάδι, κάτι που άλλαξε στο σώμα μας, κάτι που θα θέλαμε να ήταν διαφορετικό. Το βλέμμα έχει εκπαιδευτεί πολλές φορές να αναζητά πρώτα την ατέλεια και, όσο περισσότερο το επαναλαμβάνουμε, τόσο περισσότερο αυτή η ματιά γίνεται συνήθεια.
Η συγκεκριμένη άσκηση μας καλεί να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, να εκπαιδεύσουμε το βλέμμα μας στην αναγνώριση της ομορφιάς.
Καθίστε χαλαρά απέναντι από έναν καθρέφτη και κοιτάξτε τον εαυτό σας στα μάτια. Μη βιαστείτε να μιλήσετε. Μείνετε για λίγο εκεί, σαν να συναντάτε πραγματικά τον άνθρωπο που βρίσκεται απέναντί σας.
Στη συνέχεια, πείτε του πόση ομορφιά βλέπετε.
Αρχίστε να παρατηρείτε ένα ένα τα σημεία του προσώπου και του σώματός σας και, καθώς συνεχίζετε να κοιτάζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη, εξηγήστε του γιατί τα βρίσκετε όμορφα.
Μην αρκεστείτε σε ένα απλό «μου αρέσουν τα μάτια μου». Περιγράψτε τα. Παρατηρήστε το χρώμα, το σχήμα, την έκφρασή τους και αφήστε τη φαντασία σας να δημιουργήσει συνδέσεις.
Για παράδειγμα:
«Τα μάτια μου είναι καστανά, αμυγδαλωτά και μου αρέσουν γιατί μου θυμίζουν δύο φωτεινά αστέρια.»
Μπορεί τα χέρια σας να σας αρέσουν επειδή έχουν αγγίξει ανθρώπους που αγαπήσατε, τα πόδια σας επειδή σας έχουν μεταφέρει σε τόσα διαφορετικά μέρη, οι γραμμές του προσώπου σας επειδή μέσα τους αναγνωρίζετε κάτι από την ιστορία που έχετε ζήσει.
Μη σταματήσετε όμως στην εξωτερική εικόνα.
Συνεχίστε με τον ψυχικό σας κόσμο.
Κοιτάζοντας ακόμη τον εαυτό σας στον καθρέφτη, αναζητήστε στοιχεία του χαρακτήρα σας που θεωρείτε όμορφα. Τη γενναιοδωρία σας, το χιούμορ, την ευαισθησία, την περιέργεια, τη δημιουργικότητα, τη δύναμη, την ικανότητά σας να νοιάζεστε, να προσπαθείτε, να μαθαίνετε ή να σηκώνεστε ξανά όταν κάτι σας δυσκολεύει.
Και εδώ μη μείνετε σε γενικότητες. Θυμηθείτε στιγμές στις οποίες αυτές οι ποιότητες εκφράστηκαν πραγματικά.
Η άσκηση όμως δεν τελειώνει στον καθρέφτη.
Η συνέχειά της βρίσκεται έξω από το σπίτι.
Σε κάθε άνθρωπο που συναντάτε ή με τον οποίο συναναστρέφεστε, προσπαθήστε να ανακαλύψετε ένα όμορφο στοιχείο. Δεν χρειάζεται να του το πείτε. Απλώς παρατηρήστε το.
Ένα ζεστό χαμόγελο. Έναν ιδιαίτερο τρόπο που κινεί τα χέρια του όταν μιλά. Μια ευγένεια. Ένα παράξενο γέλιο. Έναν άνθρωπο που παραχώρησε τη θέση του σε κάποιον άλλον. Ένα πρόσωπο που έχει επάνω του την ιστορία μιας ολόκληρης ζωής.
Κάντε το ίδιο και με ό,τι σας περιβάλλει.
Αναζητήστε κάτι όμορφο στον δρόμο που περπατάτε καθημερινά, σε ένα παλιό κτίριο, σε ένα δέντρο, στον ουρανό, σε ένα φλιτζάνι επάνω στο τραπέζι, ακόμη και σε πράγματα που μέχρι χθες περνούσαν εντελώς απαρατήρητα.
Προσπαθήστε να κάνετε αυτή την άσκηση καθημερινά ή τουλάχιστον όσο πιο συχνά μπορείτε.
Γιατί σιγά σιγά μπορεί να παρατηρήσετε κάτι ενδιαφέρον, δεν αλλάζει μόνο αυτό που βλέπετε. Αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο βλέπετε.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος της ομορφιάς.
Όχι μόνο σε αυτό που υπάρχει απέναντί μας, αλλά και στο βλέμμα με το οποίο επιλέγουμε να το συναντήσουμε.
Μην ξεχνάτε: η ομορφιά ξεκινά από μέσα και από τον τρόπο που επιλέγουμε να βλέπουμε εμάς και τον κόσμο γύρω μας.