Πόσες φορές αναρωτηθήκαμε γιατί αντιδρούμε με συγκεκριμένους τρόπους, ακόμη κι όταν γνωρίζουμε πως δεν μας ωφελούν; Γιατί κάποιοι άνθρωποι ζουν διαρκώς σε επιφυλακή, άλλοι δυσκολεύονται να εκφράσουν τον θυμό τους και άλλοι νιώθουν πως οι ανάγκες τους έρχονται πάντα τελευταίες;
Συχνά, οι απαντήσεις δεν βρίσκονται στον ενήλικα που είμαστε σήμερα, αλλά στο παιδί που κάποτε υπήρξαμε. Μέσα μας εξακολουθούν να υπάρχουν κομμάτια που δημιουργήθηκαν για να μας προστατεύσουν σε δύσκολες συνθήκες και, παρότι τότε ήταν απαραίτητα για την επιβίωσή μας, σήμερα μπορεί να επηρεάζουν τις σχέσεις, τις επιλογές και την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας.
Ποιο από τα τρία Αρκουδάκια μίλησε πιο πολύ στο εσωτερικό σου; Ποιο επέλεξες; Διάβασε απο κάτω τι σημαίνει η επιλογή σου για εσένα:
——
Το Αρκουδάκι που Ψάχνει Καταφύγιο
Είσαι το παιδί που έμαθε να προσέχει τα πάντα και να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση.
Το Φοβισμένο Παιδί δεν γεννήθηκε φοβισμένο.
Κάποτε ήταν αυθόρμητο, περίεργο και ανοιχτό προς τον κόσμο.
Όμως, σε κάποια στιγμή της ζωής του, έμαθε ότι ο κόσμος δεν ήταν σταθερός γι’ αυτό. Ίσως έζησε συναισθηματική αστάθεια. Ίσως μεγάλωσε με ένταση, κριτική ή συναισθηματική απουσία. Ίσως χρειάστηκε να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση για να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του, καθώς τα δεδομένα στην οικογένεια άλλαζαν ξαφνικά και απότομα.
Αν σε κάλεσε αυτή η εικόνα, ίσως ένα κομμάτι σου έχει κουραστεί να βρίσκεται διαρκώς σε επιφυλακή.
Ίσως προσπαθείς να ελέγξεις τα πάντα για να μη νιώσεις ξανά απροετοίμαστη μπροστά στον πόνο.
Ίσως δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς, όχι επειδή δεν ποθείς τη συναισθηματική σύνδεση, αλλά επειδή κάποτε πληγώθηκες και προδόθηκες τόσο από το γονεϊκό περιβάλλον, που πλέον δεν μπορείς να πιστέψεις εύκολα.
Τι μπορεί να σου φέρει η αναγνώρισή του:
- Περισσότερη εσωτερική ασφάλεια
- Κατανόηση των φόβων σου
- Μείωση της ανάγκης για έλεγχο
- Μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις σχέσεις
Τι χρειάζεται να ξέρεις:
Πολλές φορές το Φοβισμένο Παιδί δεν φαίνεται εξωτερικά φοβισμένο.
Μπορεί να εμφανίζεται ως τελειομανία.
Μπορεί να εμφανίζεται ως ανάγκη για υπερβολική οργάνωση.
Μπορεί να εμφανίζεται ως ανάγκη να προβλέπεις τα πάντα πριν συμβούν, καθώς υπάρχει μια μόνιμη αγωνία ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Ή ακόμη ως δυσκολία να ζητήσεις βοήθεια.
Όμως η συνεχής επιφυλακή εξαντλεί το σώμα και το νευρικό σύστημα.
Κάποιες φορές η μεγαλύτερη πράξη θάρρους δεν είναι να παλέψεις ακόμη περισσότερο, αλλά να επιτρέψεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει.
Μικρή άσκηση
Κλείσε τα μάτια σου και αναρωτήσου:
«Από τι προσπαθώ να προστατευτώ τόσα χρόνια;»
Μην προσκολληθείς στην πρώτη γνωσιακή απάντηση που θα έρθει.
Άφησε το σώμα σου να μιλήσει πρώτο.
Μήνυμα για εσένα
«Δεν χρειάζεται να είμαι πάντα σε επιφυλακή για να είμαι ασφαλής. Μπορώ να χαλαρώσω και να εμπιστευτώ λίγο περισσότερο τη ζωή.»
Το Αρκουδάκι που Προστατεύει την Καρδιά του
Είσαι το παιδί που δεν του επέτρεψαν να πει «όχι».
Το Θυμωμένο Παιδί ίσως είναι ένα από τα πιο παρεξηγημένα κομμάτια του εσωτερικού μας κόσμου.
Του έλεγαν ότι ο θυμός είναι κάτι κακό, αλλά οι ίδιοι ξέσπαγαν τον θυμό τους επάνω του. Τα μηνύματα ήταν διφορούμενα και αλλοπρόσαλλα, διαταράσσοντας την παιδική ψυχή.
Ο θυμός γεννήθηκε μέσα του γιατί ένιωσε ότι αδικήθηκε, ότι παραβιάστηκε, ότι δεν ακούστηκε η φωνή του και οι ανάγκες του.
Αν σε κάλεσε αυτή η εικόνα, ίσως το εσωτερικό σου παιδί έχει κουραστεί από τη συνεχή αθέτηση όσων του έταζαν ή κουράστηκε να συμβιβάζεται με το περίσσευμα που έμενε για εκείνο. Δεν άντεξε άλλο τα συναισθηματικά αποφάγια.
Τι μπορεί να σου φέρει η αναγνώρισή του:
- Eσωτερική ηρεμία
- Αποκατάσταση των αναγκών σου
- Περισσότερη αυθεντικότητα
- Επαφή με την προσωπική σου δύναμη και τα όριά σου
Τι χρειάζεται να ξέρεις;
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι θεραπεία σημαίνει να μην θυμώνεις.
Η θεραπεία δεν είναι η απουσία του θυμού.
Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις τον θυμό σου χωρίς να σε κατακλύζει και χωρίς να τον στρέφεις εναντίον του εαυτού σου.
Ίσως μεγάλωσες σε ένα περιβάλλον όπου όλα ήταν «πρέπει» και αυτό σε κούρασε.
Ίσως μεγάλωσες σε ένα περιβάλλον όπου υπήρχε πολύς θυμός, είτε φανερός είτε υπόγειος.
Προσπάθησες όμως, ακόμη και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, να ικανοποιήσεις τους σημαντικούς ανθρώπους για εσένα, ώσπου δεν άντεξες άλλο και ξεχείλισες.
Δεν θα είσαι άλλο το «καλό παιδί».
Και να που μόλις εκκολάφθηκε το μαύρο πρόβατο της οικογένειας.
Ο θυμός δεν εξαφανίζεται.
Απλώς κρύβεται.
Και πολλές φορές παραμένει μέσα μας ως πικρία, ενοχή, σωματική ένταση ή εξάντληση.
Όταν πάμε κάτω από τον θυμό, συχνά ανακαλύπτουμε ότι κρύβεται ένας βαθύς πόνος, ένα μεγάλο παράπονο ή μια ανάγκη που δεν ικανοποιήθηκε ποτέ.
Μικρή άσκηση
Γράψε σε ένα χαρτί:
«Τι δεν μου επιτράπηκε να πω όταν ήμουν παιδί;»
Άφησε τις λέξεις να βγουν χωρίς λογοκρισία.
Δεν χρειάζεται να είναι όμορφες.
Χρειάζεται μόνο να είναι αληθινές.
Μήνυμα για εσένα
«Ο θυμός μου δεν είναι ο εχθρός μου. Είναι η φωνή ενός κομματιού μου που ζητά να το δω, να το ακούσω και να το σεβαστώ.»
Το Αρκουδάκι που Περιμένει να το Δουν
Το παιδί που έμαθε να μην ζητά πολλά.
Το Αόρατο Παιδί είναι το παιδί που κατάλαβε πολύ νωρίς ότι οι ανάγκες του δεν θα βρουν τον κατάλληλο χώρο.
Δεν ήταν απαραίτητα το παιδί που δέχτηκε φανερή απόρριψη.
Συχνά ήταν το παιδί που δεν ήθελε να δημιουργεί προβλήματα.
Το παιδί που βολευόταν με λίγα.
Το παιδί που έμαθε να περιμένει.
Το παιδί που πρόσεχε τους άλλους περισσότερο από τον εαυτό του.
Αν σε κάλεσε αυτή η εικόνα, ίσως ένα κομμάτι σου έχει κουραστεί να περνούν απαρατήρητες οι ανάγκες σου.
Έχεις μάθει να δίνεις χωρίς να ζητάς.
Να καταλαβαίνεις τους πάντες.
Να τους στηρίζεις χωρίς όμως να νιώθεις ότι σε καταλαβαίνουν και ότι είναι εκεί για εσένα.
Και κάπου μέσα σου υπάρχει ακόμη εκείνο το παιδί που αναρωτιέται:
«Και εμένα ποιος θα με δει;»
Τι μπορεί να σου φέρει η αναγνώρισή του:
- Αναγνώριση της υπόγειας εκμετάλλευσης και δημιουργία ορίων
- Δικαίωμα να καταλαμβάνεις χώρο
- Υγιή διεκδίκηση
- Βαθύτερη σύνδεση με τις αυθεντικές ανάγκες σου
Τι χρειάζεται να ξέρεις;
Το Αόρατο Παιδί συχνά γίνεται ο ενήλικας που φροντίζει τους πάντες.
Γίνεται ο καλός φίλος.
Ο άνθρωπος που ακούει.
Η γυναίκα που δίνει.
Ο σύντροφος που κατανοεί.
Όμως πολλές φορές δυσκολεύεται να ζητήσει και να εκφράσει τις ανάγκες του.
Γιατί βαθιά μέσα του υπάρχει η πεποίθηση ότι οι ανάγκες των άλλων είναι πιο σημαντικές.
Αν μεγάλωσες σε μια οικογένεια όπου υπήρχαν σοβαρότερα προβλήματα, ίσως έμαθες να μην απασχολείς.
Αν υπήρχε ένας γονιός που είχε ανάγκη από φροντίδα, ίσως έμαθες να γίνεσαι εσύ ο δυνατός.
Αν υπήρχαν αδέλφια που τραβούσαν όλη την προσοχή, ίσως έμαθες να περιμένεις τη σειρά σου.
Μόνο που κάποια στιγμή η αναμονή έγινε τρόπος ζωής.
Και η αορατότητα έγινε η ταυτότητα που παρουσιάζεται στη ζωή.
Όμως δεν γεννήθηκες για να είσαι αόρατη.
Γεννήθηκες για να υπάρξεις.
Να εκφραστείς.
Να καταλάβεις ότι οι ανάγκες σου αξίζουν όσο και των άλλων.
Μικρή άσκηση
Κοίταξε τον εαυτό σου στον καθρέφτη για λίγα λεπτά και πες:
«Οι ανάγκες μου έχουν αξία.»
«Έχω δικαίωμα να ζητώ.»
Και καθημερινά βάλε έναν στόχο που σε κάνει να φαίνεσαι στο κοινωνικό περιβάλλον.
Μικρό, απλό, αλλά καθημερινό.
Παρατήρησε τι νιώθεις μέσα σου καθώς το λες.
Μήνυμα για εσένα
«Υπάρχει χώρος και για εμένα. Τον διεκδικώ και τον κατακτώ. Είμαι ολόκληρη. Τολμώ να υπάρχω και να φαίνομαι.»