Όταν αισθανόμαστε πως έχουμε δώσει πολλή αγάπη, φροντίδα και προσοχή στους ανθρώπους γύρω μας, αλλά δεν έχουμε λάβει κάτι αντίστοιχο, μπορεί σταδιακά να δημιουργηθεί μέσα μας θλίψη, απογοήτευση και ένα βαθύ αίσθημα συναισθηματικής εξάντλησης.
Εκεί, όμως, χρειάζεται να κοιτάξουμε λίγο βαθύτερα. Να αναρωτηθούμε τι ζητάμε ασυνείδητα μέσα από όσα προσφέρουμε, τι περιμένουμε να επιστρέψει σε εμάς και, κυρίως, σε ποιο σημείο η αγάπη προς τους άλλους αρχίζει να γίνεται σπατάλη του ίδιου μας του εαυτού.
Για να ξεκινήσετε μια διαδικασία αυτοΐασης επάνω στη συγκεκριμένη κατάσταση, χρειάζεται πρώτα να θρέψετε το Κέντρο Καρδιάς, τοποθετώντας ορυκτά που αντιστοιχούν σε αυτή την ποιότητα, όπως ο Αβεντουρίνης και το Περίδοτο. Πολύτιμος σε αυτή τη διαδικασία είναι και ο Ροδονίτης, καθώς μας διδάσκει την αγάπη στις διαφορετικές μορφές της και, πάνω απ’ όλα, τον τρόπο να στρέψουμε ένα μέρος αυτής της αγάπης προς τον ίδιο μας τον εαυτό.
Όμως η Καρδιά δεν είναι το μόνο Κέντρο που χρειάζεται υποστήριξη.
Όταν έχουμε μάθει να δίνουμε συνεχώς, πολλές φορές μαζί με την Καρδιά έχει αποδυναμωθεί και το αίσθημα της αυταξίας. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται να τονώσουμε και το Ηλιακό Πλέγμα, τοποθετώντας εκεί ορυκτά όπως ο χρυσός Καλσίτης και ο χρυσός Λαβραδορίτης.
Τέλος, χρειάζεται να θυμηθούμε κάτι εξίσου σημαντικό, η αγάπη χωρίς όρια μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε εξάντληση. Γι’ αυτό μπορούμε να εργαστούμε παράλληλα και με το Κέντρο Βάσης, χρησιμοποιώντας ορυκτά που ενισχύουν ενεργειακά την προστασία και τα όριά μας και μας βοηθούν να εμβαθύνουμε τη ματιά μας, όπως ο Όνυχας, ο μαύρος Νεφρίτης και ο Οψιδιανός Silver Sheen.
Έτσι δημιουργούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα τριπλή εργασία, θρέφουμε την Καρδιά, δυναμώνουμε την αυταξία και επαναφέρουμε τα όριά μας.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να μάθουμε να αγαπάμε λιγότερο. Είναι να μπορούμε να αγαπάμε χωρίς, στην προσπάθειά μας να θρέψουμε τους άλλους, να αφήνουμε τον εαυτό μας πεινασμένο.