Ένα ορυκτό που τροφοδοτεί ολόκληρο το σύστημά μας με αγάπη και μας φέρνει σε βαθύτερη επαφή με τον συναισθηματικό μας κόσμο, όχι μόνο με όσα αισθανόμαστε εύκολα και μπορούμε να εκφράσουμε, αλλά και με εκείνα που έχουμε εγκλωβίσει στην καρδιά μας και ίσως αποφεύγουμε να συναντήσουμε.
Μας βοηθά να αναγνωρίσουμε τα συναισθηματικά τραύματα που εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα μας και, μέσα από τη σύνδεση με την καρδιά, να δημιουργήσουμε τον χώρο που χρειάζεται για να ξεκινήσει η θεραπευτική τους διαδικασία. Γιατί πολλές φορές δεν είναι μόνο το ίδιο το τραύμα που μας δυσκολεύει, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο προσπαθήσαμε να προστατευτούμε από αυτό, απομακρυνόμενοι από το συναίσθημα, κλείνοντας την καρδιά ή επιλέγοντας να μη συνδεθούμε βαθιά ώστε να μην κινδυνεύσουμε να πονέσουμε ξανά.
Αφυπνίζει τη διάθεση να μπούμε ξανά στη ζωή μας μετά από μία περίοδο συναισθηματικής απουσίας. Υπάρχουν εποχές όπου συνεχίζουμε να εργαζόμαστε, να επικοινωνούμε, να φροντίζουμε τις υποχρεώσεις μας και εξωτερικά να μοιάζουμε απολύτως παρόντες, ενώ συναισθηματικά έχουμε αποσυρθεί. Αυτό το ορυκτό μας καλεί σταδιακά να επιστρέψουμε στον εαυτό μας επιτρέποντάς του να αναγνωρίσει αυτό που ήδη αισθάνεται.
Κυρίαρχη ιδιότητά του είναι ακριβώς αυτή η αποδοχή της συναισθηματικής κατάστασης που επικρατεί. Αν βιώνουμε, για παράδειγμα, ένα πένθος, δεν μας ζητά να το ξεπεράσουμε γρήγορα ούτε να αντικαταστήσουμε τη λύπη με μία τεχνητή θετικότητα, αλλά μας βοηθά να αποδεχτούμε ότι αυτή τη στιγμή το πένθος αποτελεί μέρος της πραγματικότητάς μας. Μέσα από αυτή την αποδοχή μπορεί να ξεκινήσει σταδιακά η θεραπευτική διαδικασία, καθώς το συναίσθημα παύει να χρειάζεται να ασκεί πίεση για να πάρει τον χώρο του και για να αναγνωριστεί.
Γενικότερα, το ορυκτό αυτό μας καθιστά περισσότερο επάγρυπνους απέναντι σε όσα συμβαίνουν στον συναισθηματικό μας κόσμο, στο πόσο μας επηρεάζουν και κυρίως στους τρόπους με τους οποίους έχουμε μάθει να τα κρύβουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Μπορούμε έτσι να παρατηρήσουμε τους αυτόματους μηχανισμούς που χρησιμοποιούμε όταν κάτι μας πονά αν απομακρυνόμαστε, αν παγώνουμε, αν προσπαθούμε να ελέγξουμε τα πάντα, αν γινόμαστε υπερβολικά αυτάρκεις ή αν αναζητούμε διαρκώς επιβεβαίωση από τους άλλους.
Ανοίγει το Ενεργειακό Κέντρο της Καρδιάς και μας βοηθά να αφήσουμε, όσο μπορούμε, τον φόβο που μπλοκάρει όχι μόνο την έκφραση της αγάπης αλλά και την αποδοχή της. Γιατί το να μπορούμε να αγαπήσουμε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορούμε και να δεχτούμε την αγάπη. Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν απλόχερα, φροντίζουν, στηρίζουν και δίνουν, αλλά αισθάνονται στην καλύτερη περίπτωση αμηχανία όταν κάποιος επιχειρήσει να κάνει το ίδιο για εκείνους. Και αυτή είναι επίσης μία πλευρά της καρδιάς που χρειάζεται να μάθει να ανοίγει.
Σύμφωνα με την τριγωνική θεωρία του Αμερικανού ψυχολόγου Robert Sternberg, η αγάπη μπορεί να ιδωθεί μέσα από τρία βασικά στοιχεία: την εγγύτητα, το πάθος και τη δέσμευση. Η εγγύτητα αφορά τη συναισθηματική σύνδεση και την ικανότητα να επιτρέπουμε σε έναν άλλο άνθρωπο να μας πλησιάσει πραγματικά, το πάθος συνδέεται με την επιθυμία, την έλξη και τη ζωντανή ενέργεια της σχέσης, ενώ η δέσμευση αφορά την απόφαση να επενδύσουμε και να παραμείνουμε μέσα σε αυτή.
Η εργασία με αυτό το ορυκτό μπορεί να γίνει μία ενδιαφέρουσα αφορμή για να εξετάσουμε πώς στεκόμαστε απέναντι και στις τρεις αυτές ποιότητες. Μπορούμε να επιτρέψουμε την εγγύτητα ή φοβόμαστε ότι, αν κάποιος μας γνωρίσει πραγματικά, αποκτά ταυτόχρονα τη δύναμη να μας πληγώσει; Μπορούμε να αφεθούμε στο πάθος χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας; Μπορούμε να δεσμευτούμε χωρίς να αισθανόμαστε ότι εγκλωβιζόμαστε; Και, αντίστροφα, μήπως χρησιμοποιούμε τη δέσμευση χωρίς πραγματική εγγύτητα ή το πάθος χωρίς ουσιαστική συναισθηματική παρουσία;
Έτσι, η αγάπη παύει να είναι μία γενική και αφηρημένη έννοια και γίνεται πεδίο αυτογνωσίας. Μπορούμε να παρατηρήσουμε όχι μόνο πόσο αγαπάμε, αλλά πώς αγαπάμε, τι φοβόμαστε όταν αγαπάμε, τι ζητάμε από τον άλλον και τι είμαστε πραγματικά διαθέσιμοι να προσφέρουμε.
Για να ζήσουμε τη ζωή μας περισσότερο ολοκληρωμένα, χρειάζεται να αποδεχτούμε την ποιότητα της αγάπης σε όλες τις μορφές της και να επιτρέψουμε πρώτα σε αυτή την ποιότητα να δημιουργήσει χώρο μέσα μας. Έτσι αρχίζουμε σταδιακά να μαθαίνουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, να δεχόμαστε την αγάπη των άλλων και να δημιουργούμε μεγαλύτερη αρμονία στο συναισθηματικό μας πεδίο.
Μπορούμε να τοποθετήσουμε το ορυκτό σε όλα τα Ενεργειακά Κέντρα από την Καρδιά και πάνω, καθώς σε καθένα από τα τέσσερα ανώτερα Κέντρα μπορεί να μας προσφέρει μία διαφορετική οπτική για το τι σημαίνει αγάπη στην Καρδιά γίνεται βίωμα και αποδοχή, στον Λαιμό αποκτά φωνή και έκφραση, στο Τρίτο Μάτι μετατρέπεται σε κατανόηση και βαθύτερη αντίληψη, ενώ στην Κορωνίδα μπορεί να βιωθεί ως μία ευρύτερη σύνδεση με τη ζωή και την ύπαρξη.