Η τουρμαλίνη καρπουζάκι συνδέεται πολύ βαθιά με την ενέργεια της καρδιάς. Η μαγεία της είναι ότι με το υπέροχο πράσινο χρώμα της περιβάλει την καρδιά γεμίζοντάς την με μια αίσθηση ασφάλειας. Τότε, όλο το ροζ που είναι μέσα στο πράσινο εκδηλώνεται άφοβα ξεδιπλώνοντας από μέσα μας την αγάπη, τη συντροφικότητα, την τρυφερότητα και τη φιλία.
Μέσα από αυτό το ορυκτό είναι σαν η Φύση να ήθελε να μας θυμίσει ότι η ευαισθησία δεν χρειάζεται να είναι εκτεθειμένη για να υπάρχει. Μπορεί να προστατεύεται χωρίς να χάνει τη ζωντάνια της. Μπορεί να παραμένει τρυφερή χωρίς να γίνεται εύθραυστη.
Στην Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, το περικάρδιο θεωρείται ο φύλακας της καρδιάς. Είναι εκείνο που την προστατεύει από ό,τι μπορεί να διαταράξει την ηρεμία της και να σκορπίσει το πνεύμα της. Η Τουρμαλίνη Καρπουζάκι μοιάζει να συντονίζεται με αυτήν ακριβώς τη λειτουργία. Συγκεντρώνει την ενέργεια όταν έχει διασκορπιστεί από το άγχος, τις εντάσεις ή τις απογοητεύσεις και επιτρέπει τον υγιή εσωτερικό ρυθμό να επανέλθει φυσικά.
Η παρουσία της θυμίζει έναν υπέροχο κήπο του οποίου η ομορφιά του γεννιέται από την ισορροπία και την αρμονία που εκπέμπει. Έτσι και αυτό το ορυκτό μας φέρνει φυσικά πιο κοντά στη χαρά που αναδύεται αβίαστα, όταν μαθαίνουμε να μας αποδεχόμαστε.
Είναι ένας πολύτιμος σύντροφος σε περιόδους μοναξιάς, συναισθηματικής κόπωσης, γιατί υπενθυμίζει στην καρδιά ότι εξακολουθεί να γνωρίζει τον δρόμο προς τη σύνδεση, την τρυφερότητα και τη φιλία.
Διαλογισμός – Ο Κήπος
Υπάρχει ένας κήπος που ανθίζει μόνο μία φορά τον χρόνο.
Είναι ένας ήσυχος τόπος, γεμάτος πράσινο, όπου ο αέρας μοσχοβολά χώμα μετά τη βροχή.
Στο κέντρο του κήπου βρίσκεται ένας παράξενος καρπός.
Η επιφάνειά του είναι πράσινη, ήρεμη, στιβαρή, σαν να δημιουργήθηκε για να προστατεύει ό,τι κρύβει μέσα της.
Τον κρατάς στα χέρια σου.
Νιώθεις το βάρος του.
Τη σταθερότητά του.
Τη σιωπή του.
Όταν έρθει η στιγμή, ο καρπός ανοίγει μόνος του.
Δεν ακούγεται θόρυβος.
Μονάχα το απαλό χρώμα του ροζ εμφανίζεται σιγά σιγά, σαν να περίμενε υπομονετικά αυτή τη στιγμή.
Κάθε ανάσα γεμίζει τον κήπο με εκείνη τη γλυκιά ηρεμία που αφήνει μια ήρεμη καρδιά.
Μείνε εκεί όσο χρειάζεται η καρδούλα σου για να γαληνέψει.